وقتی مدتی ننویسی، دوباره نوشتن هم برات سخت میشه. بعضی مواقع هست که ننوشتنت میاد، کاریش هم نمیشه کرد. دلت می‌خواهد بنویسی ولی نمی‌تونی. کلّاً در این سه چهار ماه اخیر خیلی بی‌برنامه و آشفته بودم. البته اینجا هیچ وقت به طور مرتب و منظم آپ نشده ولی از این به بعد سعی می‌کنم هر هفته یک سری به اینجا بزنم. راستی نمی‌دونستم سریال‌های آبکی عامه‌پسند تلویزیون اینقدر طرفدار خاص پیدا کرده؟! در حال حاضر تنها سریال وطنی که دنبال می‌کنم مدار صفر درجه است، البته به جفنگیات تاریخی که به خورد مردم می‌دهند کار ندارم. از همان قدیم‌ها هم عاشق این جور سریال‌ها بودم، محاکمه یادتون هست، بعدش هم کیف انگلیسی، روزی روزگاری هم خیلی دوست داشتم. از آخر هم نفهمیدم اون یارو اسمش غیبیش بود یا ایبیش. فعلا همین...