قبلا پینگ می‌کردیم، پینگ نمی‌شدیم. حالا پینگ نمی‌کنیم، پینگ می‌شویم!؟

عجب بازی وحشتناک و پر هیجانی بود، دست کمی از بازی ایتالیا آلمان نداشت، کلی این ور اونور شدیم. ایتالیای‌های این دفعه هم کارشون به دقیقه نود کشیده بود. بیست دقیقه آخر که کم کم داشت باورمون می‌شد که الانه اسکاتلند یک گل دیگه بزنه حذف شیم ولی خوشبختانه با گل دقیقه پایانی پانوچی نه حذف شدیم نه گذاشتیم این فرانسوی‌های قورباغه‌خور تیم اول گروه بشوند، البته اگر این فرانسوی‌‌ها حذف می‌شدند بیشتر کیفور می‌شدیم ولی همین که همیشه دنبال سر ایتالیا‌های چهار پا می‌دوند خودش کافی هست. به امید قهرمانی در یورو 2008.
پ.پ: تیتر هم آهنگی هست از اریک کلاپتون که از اینجا می‌توانید دانلود کنید.

این روزها اصلا حال و حوصله‌ی گشت و گذار در وب ندارم، ایمیل هم به زحمت چک می‌کنم. فید هم که بی‌خیال. از آن وبلاگ‌هایی هم که اون کنار می‌بینید هی بالا پایین می‌شوند، گلچین می‌کنم، می‌خونم. فکر کنم باید این لیست بلند بالای بلاگرولینگ را یک تمیز کاری درست حسابی بکنم. لینک بعضی از دوستان را باید خیلی وقت پیش اضافه می‌کردم که هنوز متاسفانه نکردم. این روزها روزهای خستگی‌ است، بیشتر کتاب می‌خونم. فکر کنم مدتی بود که درست و حسابی کتاب نخوانده بودم. از کتاب دختر پرتقالی یوستین گردر خیلی خوشم آمد، به نظرم یک جورایی باید وصلش کنم به دنیای سوفیش. الان هم مشغول خواندن شاهکار دینو بوتزاتی، بیابان تاتارها هستم. این اولین کتابیست که از بوتزاتی می‌خوانم. تا حالا اسمش هم نشنیده بودم. فکر کنم از این به بعد در لیست نویسندگان محبوبم قرار گیرد. الان که نیمی از کتاب را خواندم ولی از آن دست کتاب‌هایی است که فکر کنم فردا تمامش کنم. کتاب‌فروش می‌گفت یک جورایی حال و هوای کافکا را دارد، باید گفت سبک بوتزاتی کافکایی. خود بوزاتی گفته از زمانی که شروع به نوشتن کردم کافکا طناب دارم بود. این آخر هفته هم کلی فیلم خوب دیدم، یکشنبه غمگین، تاریخ مجهول آمریکا، پیر پسر ولی حال ندارم هیچکدام را توضیح بدم. ولی هر سه تا فیلم خیلی خوب بودند. موسیقی هم این روزها فقط اوزی آزبورن. همه‌ چیزمان به همه چیزمان می‌آید.

۱-در این بی‌فوتبالی و بی‌میلانی، بازی یوونتوس و میلان و اینتر غنیمتی بود برای خودش. اگرچه که فکر ‌می‌کنم امسال هم باید اون چیز زشت و گنده رو گوشه‌ی تلویزیون تحمل کنیم و به جای صدای خود بازی، صدای مگس و مورچه رو بشنویم. از این به بعد باید  لذت ندیدن یک فوتبال را هم به دیگر نداشته‌هایمان اضافه کنیم. اون‌ور شبکه‌ها دارند با هم رقابت می‌کنند در گرفتن امتیاز پخش بازی‌ها این‌ور فکر می‌کنند چه‌ کار کنند که مربع رو به مستطیل تبدیل کنند.

۲-و اما شبکه دو، مرحمت فرمودند حاجی آقا ده نمکی را دعوت فرموده بودند که ما از این امر بسیار خوشحال و مشعوف شدیم، گرچه موفق نشدیم تمام مصاحبه را ببینیم. اما فهمیدیم و قانع شدیم که ایشان آمده بودند که بالاخره یک جور ایی حالی ملت بفرمایند که به خدا این فیلم فقط جک نیست، فیلم بسیار سمبلیک و عرفانی و معناگراست و گرنه که سه میلیارد نفر نمی‌رفتند سینما. ملت ماهم که عاشق سینمای معناگرا... راستی بیست و سی با کامران نجف‌زاده دیشب صوتی داد. (البته که عجیب نیست)

خیلی بازی بچه‌های تیم بسکتبال حال داد. هم بعد از 60 سال المپیکی شدیم، هم برای اولین‌بار قهرمان آسیا. به نظرم این دوره مربی خوبی داشتیم.

 

پی‌نوشت: عنوان را از مطلبی که در سایت فیبا نوشته شده بود برداشتم.

دقیقاً همین امروز، یک سال گذشت. وبلاگ‌نویسی بسیار تجربه‌ی خوبی برای من بود. دوست‌های خوبی پیدا کردم. کلی چیز یاد گرفتم ولی الان آنچنان مریض هستم که نمی‌توانم به مانیتور نگاه کنم. پس پرحرفی باشد برای بعد. راستی تسلیت به همه‌ی دیوانگان استاد. می‌دانم الان یکی روبان سیاه بر دست بسته، یکی ساراباند نگاه می‌کند.

آخرین مربی که ما را خوشحال کرد برانکو بود، با بردن تیم به جام جهانی، آخرین نفری هم که گند زد به تیم ملی قلعه‌نویی بود با دارو دسته‌اش. راستی کسی می‌دونه اتفاق فوتبال یعنی چی؟

تبریک به همه‌ی میلانی‌های عزیز

سرود قهرمانی

دیشب بازی ایتالیا اسکاتلند در حد یک فینال بود،اگر ایتالیا می‌باخت یا مساوی می‌کرد از جام ملت‌های اروپا 2008 باید خداحافظی می‌کرد،خوشبختانه در همون نیمه‌ی اول یک گل زد خیال ما رو راحت کرد.مشهد هم از دیروز تا همین الان داره یک ریز بارون میاد،(البته الان تبدیل به برف شد)ما هم هنوز هیچی از اول سال نگذشته یک سرما درست حسابی خوردیم.اینم از شانس ما.فردا شبکه‌‌ی یک مثل اینکه فیلم اتاق وحشت دیوید فینچر قرار هست که بذاره ولی از اونجایی که درست همزمان با بازی استقلال و پیروزی فکر کنم هیچکس نگاه نکنه.فیلمبرداری این فیلم خیلی دوست دارم،در این فیلم استفاده زیادی از کارهای گرافیکی کامپیوتری کرده که در نوع خودش قابل توجه.اگرچه که مثل دو فیلم قبلی‌اش باشگاه مشت‌زنی و هفت نیست ولی ارزش یک بار دیدن داره.(البته که مربع سیاه رو فراموش نمی‌کنید)

بالاخره تونستیم با این GPRS کار کنیم اما چه کار کردنی؟خوشحال رفتیم اول به سراغ جی‌میل،دو سه بار امتحان کردیم دیدیم باز نشد که نشد(البته گوگل رو باز می‌کرد)،اومدیم به سراغ همین اینترنت خودمون ببینیم شاید راه و روشی داره!خلاصه نوشته بود که در موبیلتون به این آدرس برید تا فعال بشه. ما هم رفتیم و با این پیغام بسیار محترمانه روبه‌رو شدیم:

Sorry! Gmail is not available in your country

بی‌خیال جی‌میل شدیم و رفتیم به دنباله وبگردی!قبلا شنیده بودم که اینترنت ایرانسل فیلتر نداره!رفتیم ببینیم بی‌بی‌سی رو میشه اینجا خوند که دیدم بله مثل اینکه اینجا رو هم مورد عنایت قرار دادند...

و تنها استفاده‌ی مفیدی که تونستم از این GPRS ایرانی بکنم استفاده از یک برنامه‌ی RSS خوان بود که می‌تونید از اینجا برنامه‌اش رو دانلود کنید،البته از خود گوشی هم می‌تونید برید.اگر هم دوست دارید از سرویس ایمیل استفاده کنید باید به دنبال یاهو و هات‌میل و... باشید.هر کی چیزی جالبی یاد داره در مورد GPRS به ما هم یاد بده،تا ما هم لذت ببریم.
پی‎نوشت:GPRS/MMS باز های ایرانسل

(لینک از زیر خط It)

وقتی دست‌های لعنتی رو میارم روی این کیبرد لعنتی هر چی که می‌خواستم بگم یادم میره.مغرم با انگشت‌های لعنتیم هماهنگی ندارند(عجب جمله‌ای شد).اصلا از روزهای عید مخصوصا اوایل خوشم نمیاد نه از اون رفت و آمدهای مسخره نه از اون شیرنی‌های ریز خونگی ‌بی‌مزه!در روزهای عید دوست دارم فقط فیلم ببینم و کتاب بخونم و استراحت کنم و همین ولی ای کاش میشد...بدترش اونه که آدم در عید مهمونم داشته باشه و باز بدترش اونه که دو تا بچه هم این وسط باشند....هوف‌ف‌ف‌ف‌ف!خلاصه اومدم بگم عیدتون مبارک و امیدوارم سال خوبی داشته باشید.گرچه که به نظر من هیچی فرقی بین روزها و ساعت‌ها و سال‌‌ها نیست.برای عید پیشنهاد می‌کنم که حتما کتاب بیگانه آلبرت کامو رو بخونید،بسی کتاب خوبی بود. از اینجا می‌تونید کتاب دانلود کنید و جمله‌ای از خود کامو:

دیرگاهی پیش بیگانه را در جمله‌ای خلاصه کردم که تصدیق می‌کنم بسیار شگفت‌نما و خارق اجماع است:

در جامعه ما هر آدمی که در سر خاکسپاری مادرش نگرید،خودش رو را در معرض این خطر می‌آورد که محکوم به مرگ شود.

و حتما به این موزیک بسیار زیبا از روی اوربیسن گوش بدید که این آهنگ سال‌ها در صدر بهترین آهنگ‌های جهان قرار داشت و در سال 2004 مجله‌ی رولینگ استون این آهنگ رو جزو پانصد آهنگ برتر دنیا قرار داد.

اگر فیلم Pretty Woman رو دیده باشین حتما این آهنگ رو شنیدید.راستی چه خوب میشد وبلاگ‌نویس‌ها بهترین آهنگ‌هایی که تا حالا شنیدن در وبلاگشون بذارند.این همه چیز به اشتراک می‌ذارید یه دفعه هم موزیک به اشتراک بذارید.بعد از عید خودم این کارو می‌کنم.

از اینجا می‌تونید Oh Pretty Woman رو دانلود کنید.

روی اوربیسن در ویکی پدیا

Oh pretty Woman در ویکی پدیا

من که چیزی در دپارتد اسکورسیزی ندیدم که خیلی بهتر از بابل‌ ایناریتو یا نامه‌های ایوجیما  ایستوود باشه،فیلم‌های خارجی امسالم که به هیچ وجه نمیشه با فیلم‌های هالیوود مقایسه‌اش کرد(بی‌خیال اسکار امسال که هر سال بدتر از پارساله)

اما فیلمی که امسال نظر من جلب کرد فیلم پرستیژ کریستوفر نولان بود که نامزد دو تا اسکار بهترین کارگردانی هنری و بهترین فیلمبرداری بود که هر دو تا رو از دست داد.

فیلم بر اساس رمانی از کریستوفر پرایست نوشته شده و فیلمنامه‌ی این فیلم خود کریستوفر نولان با برادرش جاناتان نوشتند.این فیلم هم مثل شاهکار قبلی نولانMemento  پر از فلش‌بک‌هایی است که در یک زمان و به صورت موازی در فیلم اتفاق می‌افتد و در یک نقطه که پایان فیلم باشه به هم می‌رسند.فیلم ساختار پیچیده‌ای داره و حتما باید دو سه بار فیلم رو دید تا به تمام نکات این فیلم پی برد. در فیلم پرستیژ به معنی حیثیت است که آخرین رکن از حقه‌‌ی شعبده ‌بازی است.موضوع فیلم رو تعریف نمی‌کنم تا ببینید و لذت ببرید.مطمئنا خیلی بهتر از دپارتد اسکورسیزی.

در ضمن به تمام طرفدارهای استقلال تبریک می‌گم که ای اف سی حسابی ار خجالتشون درآمد،فعلا همه رفتند پشت درهای بسته و قرار تا پایان برنامه‌ی نود بیرون نیان!