فیلم آنلاین

عجب بازی وحشتناک و پر هیجانی بود، دست کمی از بازی ایتالیا آلمان نداشت، کلی این ور اونور شدیم. ایتالیای‌های این دفعه هم کارشون به دقیقه نود کشیده بود. بیست دقیقه آخر که کم کم داشت باورمون می‌شد که الانه اسکاتلند یک گل دیگه بزنه حذف شیم ولی خوشبختانه با گل دقیقه پایانی پانوچی نه حذف شدیم نه گذاشتیم این فرانسوی‌های قورباغه‌خور تیم اول گروه بشوند، البته اگر این فرانسوی‌‌ها حذف می‌شدند بیشتر کیفور می‌شدیم ولی همین که همیشه دنبال سر ایتالیا‌های چهار پا می‌دوند خودش کافی هست. به امید قهرمانی در یورو 2008.
پ.پ: تیتر هم آهنگی هست از اریک کلاپتون که از اینجا می‌توانید دانلود کنید.

 
وسترن همیشه یکی از ژانرهای مورد علاقه‌ام هست، ولی باید بگم که بعد از نابخشوده‌ی کلینت ایستوود هیچ فیلم شاخص و قابل توجهی در این ژانر ندیدم. سه و ده دقیقه به یوما یک وسترن تمام عیار بود، خیلی بهتر از آن چیزی بود که فکر می‌کردم. یک وسترن مدرن با سبک و سیاقی قدیمی که تماما بر پایه اکشن نبود. راسل کرو و کریستین بیل در نقششون بهترین بودند. البته بعد از نپذیرفتن نقش بن توسط تام کروز، کارگردان فیلم جیمز منگولد این تقش را به راسل کرو پیشنهاد کرد. (همان بهتر که تام کروز قبول نکرد، کم مونده بود وسترن بازی کنه!) گرچه که هیچ‌کدام از این بازیگرها جایگزین جان وین و گرگوری پک و کلینت ایستوود و دیگر اسطوره‌‌های وسترن نمی‌شوند. موضوع فیلم هم بسیار ساده و سر راست و در عین حال خط داستانی بسیار عمیق و قوی دارد. پیشنهاد می‌کنم حتما این فیلم را ببینید.
مرتبط:
قطار سه و ده دقیقه به مقصد یوما
نقد راجر ایبرت
ضد قهرمان, همیشه ضد قهرمان نیست