اینجا تا حالا نشده بود وبلاگ‌هایی را که می‌پسندم معرفی کنم، ولی امروز که داشتم کامنت‌های وبلاگ را چک می‌کردم با وبلاگ خانم شانزه لیزه آشنا شدم. میس شانزه لیزه که گویا نویسنده خوبی هم هستند، قلم خوبی دارند والبته گاهی اوقات تند و تیز، خیلی هم علاقه به کولاژ نویسی دارند. البته هنوز کتابشان زیر دست آقای صفوی خاک می‌خورد. فکر کنم بهترین معرفی خواندن وبلاگ ایشان باشد. به نظرم کشف یک وبلاگ جدید خیلی حس خوبی داشته باشد.

وقتی مدتی ننویسی، دوباره نوشتن هم برات سخت میشه. بعضی مواقع هست که ننوشتنت میاد، کاریش هم نمیشه کرد. دلت می‌خواهد بنویسی ولی نمی‌تونی. کلّاً در این سه چهار ماه اخیر خیلی بی‌برنامه و آشفته بودم. البته اینجا هیچ وقت به طور مرتب و منظم آپ نشده ولی از این به بعد سعی می‌کنم هر هفته یک سری به اینجا بزنم. راستی نمی‌دونستم سریال‌های آبکی عامه‌پسند تلویزیون اینقدر طرفدار خاص پیدا کرده؟! در حال حاضر تنها سریال وطنی که دنبال می‌کنم مدار صفر درجه است، البته به جفنگیات تاریخی که به خورد مردم می‌دهند کار ندارم. از همان قدیم‌ها هم عاشق این جور سریال‌ها بودم، محاکمه یادتون هست، بعدش هم کیف انگلیسی، روزی روزگاری هم خیلی دوست داشتم. از آخر هم نفهمیدم اون یارو اسمش غیبیش بود یا ایبیش. فعلا همین...